Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Treny - streszczenie - strona 9

odczuciami, których wyzbyć nakazuje się Mądrość. Tezy głoszone przez stoików sprawdzają się jedynie wtedy, gdy człowiek nie przeżył osobistej tragedii:
„A człowieka tylko nie w anioła odmienić,
Który nie wie, co boleść, frasunku nie czuje,
Złym przygodom nie podległ, strachom nie hołduje.”

Widoczny jest dysonans powstający pomiędzy ja-ojciec i ja-filozof. Podmiot, jako ja-filozof wyznaje zasady stoicyzmu, jednak stoi to w całkowitej opozycji do ja-ojciec, który cierpi po stracie córki. W tej chwili górę biorą czysto ludzkie uczucia, których nie rozumie mądrość, w których mądrość nie potrafi przynieść ukojenia:
„Nieszczęśliwy ja człowiek, którym lata swoje
Na tym strawił, żebych był ujrzał progi twoje.”

Podmiot liryczny polemizuje z głównymi tezami stoickimi. Ma poczucie zmarnowanego czasu,  który poświęcił na poszukiwanie Mądrości, gdyż w obliczu nieszczęścia, Mądrość nie przyniosła mu pocieszenia, którego oczekiwał, Mądrość go zawiodła, Mądrość podmiotu lirycznego runęła w obliczu osobistej tragedii.

Podmiot liryczny mówi o Mądrości ironicznie, bo czyż można ją kupić za pieniądze? Czyż nie powinno się do niej dochodzić przez wyrzeczenie się dóbr materialnych?:
„Kupić by cię, mądrości, za drogie pieniądze,
Która (jeśli prawdziwie mienią) wszystkie rządze,
Wszystkie ludzkie frasunki umiesz wykorzenić /…/”

Mądrości, tonem oskarżycielskim, przypisał podmiot liryczny negatywne cechy : zobojętnienie i „odczłowieczenie”:
„Ty wszytkie ludzkie rzeczy masz za fraszkę sobie”

TREN X
W trenie występują liczne pytania retoryczne, na które podmiot nie znajduje odpowiedzi. Pytania te są związane z losem córki po śmierci. Podmiot używa całej swej erudycji przy konstrukcji pytań. Odwołuje się zarówno do mitologii, jak i do religii chrześcijańskiej. Pogłębiający się kryzys światopoglądowy podmiotu lirycznego,