Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Treny - streszczenie - strona 7

związany ze zmarłą córką, a jego nastawienie do podmiotu było pieszczotliwe.

Na uwagę zasługuje wers:
„ujął ją sen żelazny, twardy, nieprzespany.”

Dwa pierwsze epitety: „twardy i żelazny” wskazują, iż podmiot liryczny jest przerażony śmiercią, ukazują jego niepokój, natomiast epitet „nieprzespany” obrazuje śmierć, jako stan, którego nie można zmienić, od którego brak odwrotu. W kolejnych wersach podmiot liryczny wymienia kolejne stroje, jakie zostały po córce, tak jakby je brał kolejno do ręki i oglądał, wymienia więc:
„/…/ letniczek pisany/…/paski złocone/…/uploteczki/…/”

Wszystkie te stroje pozostały  nieprzydatne do niczego a ich oglądanie sprawia ogromny ból ojcu. Przypominają mu one bowiem o chwilach spędzonych z ukochaną córeczką.

Następnie podmiot liryczny przyrównuje łoże śmierci do łoża małżeńskiego. Po raz któryś zwraca uwagę na zakłócenie naturalnego porządku i kolei losów. Urszula miała dorosnąć i być wydana za mąż. Obowiązkiem rodziców było doprowadzenie jej do łoża małżeńskiego, tymczasem oni zmuszeni byli położyć ją do trumny:
„Nie do takiej łożnice, moja dziewko droga,
Miała cię mać uboga
Doprowadzić, nie takąć dać obiecywała
Wyprawę, jakąć dała.”

Podmiot liryczny mówi także o rzeczach, w jakich została pochowana Urszula, jak o posagu, jedynej rzeczy, jaką mogli jej dać rodzice w chwili śmierci:
„/…/lichą kaneczkę/…/ ziemi bryłeczkę”

Tren kończy się zdaniem:
„/…/Niestetyż i posag i ona
W jednej skrzynce zamkniona.”
Podmiot liryczny przedstawia Urszulę jako coś cennego, co chowa się w skrzyni np. posag dla panny młodej. Utwór przepełniony jest goryczą. Podmiot liryczny jest załamany śmiercią, w swym cierpieniu czuje się pozbawiony nadziei :
„Nie masz, nie masz nadzieje.”

Utwór jest stychicznym sylabowcem nieregularnym. Liczne przerzutnie mają symbolizować mówienie przez ł