Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Treny - streszczenie - strona 6

w utworze strata, jaką uczyniła śmierć Urszulki została wyolbrzymiona.

Radości, jaką wnosiła w dom i życie rodziców Urszulka, przeciwstawiona jest jej śmierć, która ją przerwała:
„Prędkoś mi nazbyt umilkła, nagle cię sroga
Śmierć spłoszyła, moja wdzięczna szczebiotko droga.
Nie nasyciłaś mych uszu swemi piosnkami/…/”

W tym miejscu następuje wylew żalu i rozpamiętywanie ostatnich chwil życia i słów ukochanej córeczki, która żegnając się z rodzicami śpiewała:
„Już ja tobie, moja matko, służyć nie będę
Ani za twym wdzięczny stołem miejsca zasiądę;
Przyjdzie mi klucze położyć, samej precz jechać,
Domu rodziców swych miłych wdzięcznie zaniechać.”

Słowa te są odbiciem pieśni weselnych śpiewanych przez pannę młodą. Mogą zatem symbolizować, iż Urszulka powinna była dorosnąć, a zadaniem rodziców było ją wydać za mąż i wtedy powinna ona była opuścić rodzinny dom. Tymczasem wszystkie te nadzieje zostały przerwane przedwczesną jej śmiercią i rodzice zmuszeni byli odprowadzić córkę swoją do grobu. Z drugiej zaś strony wersety te, kojarzyć można ze słowami Antygony opuszczającej Teby. Tren ten dobitnie ukazuje również cierpienia matki:
„A matce, słysząc żegnanie tak żałościwe,
Dobre serce, że od żalu zostało żywe.”
Podmiot liryczny łączy się w bólu z matką dziewczynki.
TREN VII
Tren rozpoczyna się apostrofą rozciągającą się do 6 wersu utworu. Podmiot liryczny zwraca się bezpośrednio do strojów, które ogląda po śmierci córki, gdyż są one jedyną materialną rzeczą, jaka po niej została, a które potęgują jego ból. Tren jest też drugą częścią epicedium, w którym podmiot liryczny opłakuje zmarłą, wyraża też swój ból po jej stracie.

Utwór zawiera dużą ilość zdrobnień: „/…/członeczki/…/letniczek/…/uploteczki/…/dziewka/…/tkaneczka/…/bryłeczka/…/główka /…/”. Wskazują, iż podmiot liryczny był bardzo