Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Treny - streszczenie - strona 2

co dotyka nie tylko dziecko, ale także opłakujących je rodziców. Tezę tę potwierdzają słowa:
„A mnie płakać mej wdzięcznej córeczki pomoście,
Z którą mnię niepobożna śmierć rozdzieliła,
I wszystkich moich pociech nagle pozbawiła.”

Utwór jest pełen odniesień do przemijalności życia, co dostrzec można w odniesieniu do Heraklita („wszytki łzy Heraklitowe”), który był pesymistą i do jego słynnego powiedzenia „wszystko płynie”, czy odniesieniu do  marności z Księgi Kohleta („Wszystko próżno”). Porównanie homeryckie, gdzie śmierć jest smokiem, natomiast dziecko słowikiem zastosowane w utworze, przywodzi na myśl scenę z Apokalipsy św. Jana. Ukazuje śmierć, jako zjawisko egzystencjalne, jako obawę o stratę życia. Motyw śmierci i bezsilności wobec losu, odnaleźć można w słowach:
„/…/ tym czasem matka szczebioce
Uboga, a na zabójcę co raz się miece.
Próżno, bo i na samę okrutnik się zamierza.”

Podmiot stara się odnaleźć ukojenie w Biblii, jednak prawdopodobnie go nie odnajduje, co potwierdzają słowa:
„Cóż prze Bóg żywy, nie jest próżno na świecie?
Wszytko próżno /…/”.

Hiperbola, będąca nagromadzeniem wyrazów bliskoznacznych i synonimów bólu po stracie dziecka, zastosowana w utworze potęguje ekspresję i wielkość straty, jaką uczyniło rodzicom odejście dziecka.

Utwór napisany jest dwunastozgłoskowcem (7+5) o niezespolonym rytmie, co może symbolizować urywany ton osoby rozpaczającej po utracie kogoś bliskiego.

TREN II
Jest to tren wstępny, zapowiadający temat całości :
„/…/ w co mnię nieszczęście moje dziś wprawiło,
Płakać  nad głuchym grobem mej wdzięcznej dziewczyny
I skarżyć się na srogość ciężkiej Prozerpiny.”

W pierwszych wierszach utworu poeta tłumaczy się niejako z powodów, jakie doprowadziły go do napisania „Trenów” :
„Jeślim kiedyś nad dziećmi piórko miał zabawić,
A kwoli temu wieku lekkie rymy